- \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"”(سایت مرجع تحقیق علمی )”\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینید1-2-3- نشانگرهای پروتئینی و پروتئومیکاستفاده از نشانگرهای پروتئینی در اواسط قرن بیستم متداول گردید. مبنای کار این نشانگرها تنوع در پروتئینها میباشد. از جمله نشانگرهای پروتئینی میتوان به پروتئینهای ذخیرهای مثل زئین، گلیادین و گلوتنین اشاره کرد. یکی دیگر از انواع نشانگرهای پروتئینی ایزوزیمها هستند که فرمهای مختلف الکتروفورزی یک آنزیم را نشان میدهند. این نوع از نشانگرهای پروتئینی تغییرات در سطح فرآوردههای ژنی را به صورت هم بارز نشان میدهند. از مزایای این نشانگرها میتوان به کم هزینه بودن، تجزیه سریع دادههای حاصل از آن و چند شکلی بالای آنها در مقایسه با اکثر نشانگرهای مورفولوژیکی اشاره نمود. اگرچه این نشانگرها برخی از معایب نشانگرهای مورفولوژیکی را برطرف کردند ولی آنها نیز دارای معایبی مانند محدودیت تعداد و چند شکلی کم در بین ارقام اهلی در مقایسه با نشانگرهای DNA، پوشش ژنومی ضعیف و توزیع غیرتصادفی در ژنوم میباشند. علاوه بر این برخی از ایزوزیمها وابسته به اندام، بافت و یا مرحله رشدی گیاه بوده و تحت تأثیر تغییرات پس از ترجمه نیز قرار میگیرند. یکی از روشهای بررسی الگوهای پروتئینی مبتنی بر الکتروفورز SDS-PAGE میباشد که یک روش کم هزینه، سریع و تکرارپذیر در مطالعه پروتئینها است. در این روش سدیم دو دسیل سولفات (SDS) که یک شوینده آنیونی است با اتصال به پروتئینها بار طبیعی آنها را میپوشاند و بار منفی تقریباً مشابهی در این مولکولها ظاهر میسازد. بنابراین حرکت نمونهها بر اساس وزن مولکولی آن‌ها صورت میگیرد. بیشترین مورد استفاده از این سیستم تعیین وزن مولکولی پپتیدها است که با استفاده از پروتئینهای استاندارد با وزن مولکولی مشخصی میتوان وزن مولکولی پلیپپتید مجهول را تخمین زد (نقوی و همکاران، 1384). پیشرفتهایی که در زمینۀ الکتروفورز دو بعدی با قدرت تفکیک زیاد پدید آمده و تجزیه و تحلیل هم زمان هزاران پروتئین را میسر ساخته، موجب شده که نشانگرهای پروتئین جایگاه از دست رفته خود را دوباره بازیابند و به عنوان فناوری پیشتاز در عرصۀ نشانگرهای مولکولی مطرح شوند (نقوی و همکاران، 1384). پروتئومیک با فراهم ساختن دید گستردهای از پروتئینهای بیان شده در بخشهای مختلف گیاهی و شرایط محیطی مختلف، جایگاه خاصی را در مطالعات مختلف به خصوص تحقیقات مربوط به تنشهای محیطی برای خود باز کرده است (ویلکینز و همکاران، 1996). تأثیرپذیری نشانگرها از محیط که به طور معمول به عنوان یکی از محدودیتها و نمات منفی نشانگرهای مولکولی یاد میشود در مورد این نشانگرها تبدیل به برتری شده است (نقوی و همکاران، 1384).
پروتئومیک یک روش مبتنی بر تکنیک الکتروفورز دوبعدی است. هر پروتئین یک نقطۀ ایزوالکتریک دارد که در آن بار مثبت و منفی پروتیئن با هم برابر میشود. در الکتروفورز بعد اول از این خاصیت بهره میگیرند. ژل بعد اول را به بعد دوم که همان الکتروفورز SDS-PAGE معمولی است منتقل میکنند. در الکتروفورز بعد دوم حرکت پروتئینها در میدان الکتریکی بر اساس وزن مولکولی صورت میگیرد. با بهبود سیستمهای الکتروفورز دوبعدی، تشخیص و تعیین تعداد پروتئینها با استفاده از نرم افزارهای قوی کامپیوتری، طیف سنجی جرمی و بیوانفورماتیک، استفاده از این نشانگرهای پروتئینی چشمانداز روشنی را در پیش روی خود دارد (لیبلر، 2002).
--------------------------------------------------- نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نمایش داده می شود ولی در سایت می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : elmyar.net --------------------------------------------------- پروتئومیک رهیافت قدرتمندی برای مطالعه تغییرات بیان پروتئینهای مختلف در پاسخ به تنشهای زیستی و غیرزیستی است (زینگ و همکاران، 2002). امروزه با توجه به پیشرفت روز افزون زیست فناوری علاوه بر ژنومیک و پروتئومیک علوم دیگری نظیر ترانسکریپتومیک و متابولومیک نیز بوجود آمده است (رابیلود و چوالت، 2002). با تکمیل پروژه ژنوم انسان مشخص شد که مکانیسم مولکولی رفتار سلولها در شرایط مختلف را نمیتوان از روی توالی ژنها پیشگویی کرد. رفتار سلولی و تمام فعالیتهایی که در سلول انجام می شود بر عهده پروتئینهاست. در واقع برای ارتباط ژنوم با رفتار سلولها باید پروتئینهای سلولی را شناسایی کرد. به کلیه پروتئینهایی که در یک سلول در یک زمان مشخص بیان میشوند، پروتئوم آن سلول گفته میشود و این پروتئوم است که فاصله بین ژنوم و مکانیسم مولکولی رفتار سلول را پر میکند. برخلاف ژنوم برای هر موجود زنده نمیتوان یک پروتئوم واحد تعریف کرد. پروتئوم سلولهای مختلف با یکدیگر متفاوتاند یعنی سلولها علاوه بر پروتئینهای ضروری که در همه انواع سلولها بیان میشوند، دارای یک سری پروتئینهای اختصاصی نیز هستند. از این رو بهتر است پروتئوم را برای هر یک از انواع سلولها تعریف نمود. با این حال پروتئوم یک نوع سلول نیز همیشه ثابت نیست. سلول در برابر شرایط مختلف محیطی و پیامهایی که از سلولهای اطراف دریافت میکند، پروتئینهای مختلفی را بیان میکند. به عبارت دیگر هر سلول تحت شرایط مختلف پروتئومهای متفاوتی دارد. بنابراین برای شناسایی سازوکارهای مولکولی رفتار سلولی و واکنشهای زیستی، لازم است پروتئینهایی که در یک سلول بیان میشود، تغییرات آنها در شرایط مختلف، عملکرد آنها و همچنین برهمکنشهای بین پروتئینهای مختلف در یک سلول، بررسی شوند. به مجموعه این بررسیها، نقشهبرداری پروتئوم یا پروتئومیک اطلاق میشود. نقشهبرداری پروتئوم یا مطالعه پروتئوم به سادگی مطالعه ژنوم نیست، زیرا پروتئینها را نمیتوان همانند DNA به روشی مشابه PCR تکثیر نمود. همچنین توالیهای پلی پپتیدی نمیتوانند به توالیهای اسید آمینهای مکمل خود متصل شوند. بنابراین برای مطالعهی پروتئوم باید از ابزار و روشهای ویژهای استفاده نمود. در پروتئومیک نه تنها کلیه پروتئینهایی که در یک سلول در یک شرایط مشخص بیان میشوند، بلکه عملکرد و رفتار آنها، برهمکنش بین پروتئینهای مختلف، آرایشهایی که پس از ترجمه بر روی پروتئینها ایجاد میشود و نیمه عمر آنها در سلول نیز مورد بررسی قرار میگیرد (رابیلود و چوالت، 2002). در واقع پروتئومیک از سه بخش تشکیل شده است:
مشخص کردن کلیه پروتئینهایی که در سلول بیان میشوند:
در این بخش، کلیه پروتئینهای سلول تحت یک شرایط معین (مانند حالت استراحت، رشد، تمایز، بیماری، تاثیر دارو و …) مشخص میشود. به این ترتیب میتوان پروتئینهایی که در شرایط مختلف بیان میشوند یا میزان بیان آنها تغییر می کند را شناسایی کرد و به عملکرد آنها پیبرد.

پاسخ دهید