دانلود پایان نامه های رشته حسابداری همه گرایش ها

دانلود متن کامل پایان نامه های رشته حسابداری همه گرایش ها با فرمت ورد- کارشناسی ارشد اقتصاد حسابداری مدیریت مالی دولتی صنعتی بانکی بیمه مالیاتی پیمانکاری تعهدی تورمی بورس

تحقیق علمی - دانلود پژوهش فارسی

تغییر ترکیب میکروفلور روده ای به سمت ترکیبی سالم تر. ترجیحاّ دارای اثرات سودمندی بر سلامتی میزبان. مهم ترین محصول حاصل از متابولیسم پری بیوتیک ها، اسیدهای چرب زنجیره کوتاه هستند(David et al., 1999; Mahious and Ollevier, 2005) که از طریق اپی تلیوم روده جذب می شوند و به عنوان یک منبع انرژی مهم برای …

  

دانلود ریسرچ - فول تکست

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینید Fullerیک تعریف دقیق از پروبیوتیک را به ما ارائه داد که هنوز به طور گسترده ای استفاده می شود و آن عبارت است از فراهم کردن مکمل غذایی میکروبی زنده که با ایجاد توازن میکروبی در روده، اثرات سودمندی برای حیوان میزبان دارد (Fuller, 1989). پروبیوتیک ها عمدتاً میکروارگانیسم های خاکزی گرم مثبت و از جنس لاکتوباسیلوس ها هستند. بکارگیری تعریف مفروض توسط Fuller در آبزی پروری مشابه با تعریف آن برای انسان و حیوانات خاکزی است که نیازمند چند تغییر جزئی می باشد. بدین صورت که میکروارگانیسم های روده ماهیت مستقل از موجود زنده ندارند و تاثیرات متقابل با محیط و عملکردهای میزبان دارند.بسیاری از محققان واکنش های میکروارگانیسم های روده ای را با محیط آبزیان و خوراک ها مورد بررسی قرار داده اند. Cahill نتایج این تحقیقات را در ماهی ها خلاصه کرد و شواهدی بدست آورد که در آن حضور باکتری ها در محیط آبزیان و اثراتش بر ترکیب میکروفلورای روده را نشان می دهد. به طور کلی به نظر می رسد گونه های میکروبی موجود در روده از همان گونه هایی باشند که در محیط و یا جیره وجود دارند که توانسته اند در روده زنده مانده و تکثیر شوند و به هر حال می توان ادعا کرد که تغیییر شرایط محیطی بر سیستم های فیزیولوژیکی آبزیان نسبت به حیوانات خاکزی و انسان ها اثرات وسیعتر و سریع تری دارد (Cahill, 1990).در واقع فعل و انفعالات بین میکروارگانیسم و میزبان، هم از نظر کیفی و هم کمیّ برای گونه های آبزی و خاکزی متفاوت می باشد. در یک محیط آبزی، میزبان ها و میکروارگانیسم ها در اکوسیستم سهیم هستند. در بعضی موارد میکروب ها در یک محیط آبزی زندگی با میزبان بالقوه (روده، آبشش ها و پوست) را انتخاب می کنند. باکتری های محیطی توسط موجود میزبان به طور مداوم از طریق غذا خوردن و یا آشامیدن جذب می شوند و به طور خاص می توان در آبزیان، که باکتری را به میزان بالا از محیط کشت آبی جذب می کنند مشاهده کرد. در حالیکه تحقیقات پروبیوتیک در آبزی پروری در ابتدا در ماهی های نابالغ و نورس متمرکز شده بود، اخیراً توجه بیشتری به لارو ماهی و آبزیان صدف دار شده است. حیوانات خاکزی (پستانداران) بخش مهمی از کلنی های اولیه باکتریایی را از طریق تماس با مادر بدست می آورند در حالیکه گونه های آبزیان معمولاً تخم های پاک را در آب، بدون تماس با والدین رها می کنند و بدین ترتیب باکتری های محیطی این اجازه را می یابند تا در سطح تخم مستقر شوند. علاوه بر این لاروهای تفریخ شده، سیستم روده ای کامل ندارند و هیچ اجتماع میکروبی در بخش روده ای روی آبشش ها و یا برروی پوست وجود ندارند، چون در مراحل اولیه لاروی آبزیان بخش عمده میکروب های ساکن شده بر روی بدن لارو در آب حضور دارند که ویژگی های باکتری ها در محیط آبی بیشترین اهمیت را دارند (Skjermo et al., 1997).
واکنش قوی بین محیط کشت و میزبان در آبزی پروری طبق آنچه کهFuller تعریف کرده بود نشان می دهد که بسیاری از پروبیوتیک ها ازمحیط کشت بدست می آیند و نه مستقیماً از طریق تغدیه کردن (Fuller, 1989).
بنابراین تعریف تصحیح شده زیر تعریف بهتری را از اصطلاح پروبیوتیک ارائه می دهد:پروبیوتیک ها میکروب های زنده ای هستند که اثرات سودمندی در میزبان دارند و با تغییر جمعیت میکروبی به سود میکروب های مفید، باعث بهبود راندمان استفاده از مواد مغذی، افزایش ارزش تغذیه ای خوراک ها، افزایش ایمنی در مقابل بیماری ها و بهبود کیفی محیط اطراف میزبان می گردند. بر اساس این تعریف پروبیوتیک ممکن است شامل میکروب هایی باشد که از تکثیر میکروب های بیماریزا در بخش روده ای و در ساختارهای سطحی در محیط کشت گونه های پرورش داده شده جلوگیری می کند به طوریکه استفاده مناسب از آن در تغذیه سبب هضم بهتر در دستگاه گوارش می شود و کیفیت آب را بهبود می بخشد و یا سیستم ایمنی میزبان را تقویت می کند. باکتری ها مواد مغذی ضروری را بدون فعال بودن در بدن میزبان یا بدون واکنش با باکتری های دیگر و با محیط اطراف میزبان، به میزبان تحویل می دهند (کریم زاده و همکاران، 1388).
9-1-2- اثر پروبیوتیک ها بر تخم و لارو ماهی:
از آنجایی که استفاده از آنتی بیوتیک ها باید به حداقل برسد، نیاز مبرم برای کنترل میکروارگانیسم ها در تراف های انکوباتور های تفریخ با جایگزین های مناسب وجود دارد. در واقع استفاده از آنتی بیوتیک ها کنترل میکروبی را به خوبی انجام نمیدهند و ممکن است تغییرات ناخوشایند در میکروب های موجود را ایجاد کنند. از آنجایی که توسعه اجتماعات میکروبی در محل های تخم ریزی غیرقابل کنترل است، می تواند دلیل اصلی بدست آمدن نتایج متغیر و غیرقابل پیش بینی باشد. یکی از روش های کنترل میکروبی در محل تخم ریزی استفاده از پروبیوتیک ها می باشد که اثرات سودمندی نیز دارد. حضور نسبتاً متراکم از میکروب های غیر بیماریزا در تخم ها احتمالاً یک اثر بازدارنده در مقابل تشکیل کلنی های میکروبی بیماریزا خواهد داشت (کریم زاده و همکاران، 1388).
10-1-2- مکانیسم های مختلف عملکرد پروبیوتیک ها:اگرچه مقالات زیادی درباره پروبیوتیک ها در آبزی پروری در طول دهه اخیر منتشر شده است، ولی به طور کلی روش و نگرش مربوط به آن تجربی بوده و بحث های انجام شده با در نظرگرفتن روش عملکرد اغلب غیرمستقیم و ضمنی بوده است. روش های دقیق عملکرد به ندرت بطور کامل روشن شده است. در کاربرد انسانی و کشاورزی تحقیق پیرامون پروبیوتیک ها در طول تاریخ از توجه بیشتری برخوردار بوده و شیوه های مختلف عملکرد توسط داده های تجربی صریح و بدون ابهام تایید شده است. هم اکنون یافته هایی که از استفاده پروبیوتیک ها توسط حیوانات خاکزی به خصوص در زمینه استفاده از باکتری های مولد اسید لاکتیک بدست آمده است، در آبزی پروری استفاده می شود. با توجه به اینکه اثر مثبت هر پروبیوتیک، شاخصی از توانایی ذاتی هر سویه است، برای اثربخشی مثبت در میزبان، باید در موقعیتی قرار گیرد که بتواند با حداکثر توانایی اثرش را اعمال نماید. برای مثال سایدروفورها یا ترکیبات مهارکننده در مقادیر کافی و حتی تحت شرایط حاکم در روده، اگر سویه توسط میزبان جذب نشود هیچ موفقیتی وجود ندارد.
Prieur در سال 1981 جذب و هضم انتخابی میکروب ها توسط دوکفه ای Mytilus edulis را توضیح داده است. اگر پروبیوتیک مورد نظر توانایی کافی برای تکثیر در روده پس از بلعیده شدن را نداشته باشد، اعمال اثرات قوی غیر ممکن است، مگر آنکه به طور منظم از طریق جیره مصرف شوند (Prieur, 1981). بنابراین برای آنکه پروبیوتیک ها به درستی عمل کنند نیاز مبرم دارند که خود را به موقعیت مناسبی برسانند. مکانیسم های پیشنهادی زیادی برای توجیه توانایی پروبیوتیک ها در محافظت میزبان در برابر اختلالات گوارشی وجود دارد، که عبارتند از:
تولید ترکیبات مهار کنندهرقابت برای جایگاه های اتصالرقابت برای مواد غذاییاز بین بردن گیرنده های سمومرقابت برای بدست آوردن مواد شیمیایی و انرژی قابل دسترسرقابت برای بدست آوردن آهن
--------------------------------------------------- نکته مهم : هنگام انتقال متون از فایل ورد به داخل سایت بعضی از فرمول ها و اشکال (تصاویر) درج نمی شود یا به هم ریخته می شود یا به صورت کد نمایش داده می شود ولی در سایت می توانید فایل اصلی را با فرمت ورد به صورت کاملا خوانا خریداری کنید: سایت مرجع پایان نامه ها (خرید و دانلود با امکان دانلود رایگان نمونه ها) : elmyar.net --------------------------------------------------- بهبود پاسخ ایمنیبهبود کیفیت آبپروبیوتیک انتخابی باکتوسل(Bactocell) میباشد که یک نوع پروبیوتیک تجاری مجاز در آبزیان میباشد و در سال 2009 در اتحادیه اروپا به ثبت رسیده است. تولید کننده این پروبیوتیک تجاری، کمپانی Lallemand فرانسه است که حاوی تعداد 1×1010 CFU/g از باکتری از سویه Pediococcus acidilactici MA18.5M می باشد.این باکتری با افزایش باکتری های مفید روده، تولید اسیدلاکتیک و کاهش pH روده موجب توقف رشد پاتوژنها در دستگاه گوارش شده و با تحریک سیستم ایمنی آبزیان مقاومت آنها را علیه باکتریها، ویروس ها و سایر عوامل استرس زا به میزان معنی داری افزایش می دهد. طبق توصیه شرکت، در شرایط طبیعی مقدار مصرف آن 100 گرم درهر تن خوراک و در تمام طول دوره پرورش در صورت مشاهده تلفات بویژه در تابستان و زمستان 200 گرم در تن خوراک از دو هفته قبل از افزایش یا کاهش دما تا اتمام تابستان تا زمستان می باشد.
بخش دوم: پری بیوتیک ها2-2- پری بیوتیک ها:استفاده از فناوری های نوین در افزایش بهره وری و کاهش هزینه تولید، از جمله موارد قابل اهمیت در آبزی پروری پایدار است. بیشترین تلاش در آبزی پروری پایدار، در ارتباط با استراتژی های تغذیه و بهینه سازی ترکیبات غذایی برای گونه های مهم تجاری قابل پرورش می باشد. این مطالعات در جهت افزایش کارایی ترکیبات مغذی نظیر پروتئین ها، چربی ها و افزایش قابلیت هضم آنها می باشد. پس از معرفی پروبیوتیک و مشخص شدن باکتری های مفید در دستگاه گوارش، تحقیقات بسیاری در این زمینه انجام شده است و هم اکنون نیز این روند ادامه دارد. اما وجود مشکلات و تردید های زیاد در این زمینه مانند غیر قابل تضمین بودن زنده مانی پروبیوتیک اضافه شده در دستگاه گوارش (Mahious and Ollevier, 2005) به دلیل آنکه سویه های پروبیوتیکی، فقط در طی تیمارهای تغذیه ای در دستگاه گوارش غالب هستند و از طرفی قابلیت زنده مانی سویه های پروبیوتیکی در طی عمل آوری ساخت جیره های غذایی و ذخیره سازی آنها نیز یک محدودیت عمده در استفاده از پروبیوتیک ها در آبزی پروری می باشد(Mahious et al., 2007) . همچنین امکان رقابت پروبیوتیک معرفی شده با برخی میکروارگانیسم های میکروفلور روده و توانایی تثبیت و تشکیل کلنی موثر (Mahious and Ollevier, 2005) سبب شد تا محققین به فکر ارائه راهکارهای جدید در این راستا بر آیند. سر انجام تمامی موارد فوق منجر به ارائه ایده جدیدی به نام پری بیوتیک گردید. استفاده از پری بیوتیک ها که عناصر غذایی غیر قابل هضمی هستند و در ماهی از طریق بهبود رشد و یا اثر بر عملکرد متابولیسم باکتری های مفید در روده اثر می گذارند، مبحث جدیدی در آبزی پروری می باشد.
Gibson و Roberfroid اولین کسانی بودند که ایده پری بیوتیک ها را بیان داشتند و چنین تعریفی را بیان داشتند:« پری بیوتیک ماده غذایی غیر قابل هضمی است که از طریق تحریک رشد و فعالیت یک یا تعداد محدودی از باکتری های موجود در روده اثرات سودمندی برای میزبان داشته و میتواند سلامتی میزبان را بهبود بخشد». بر اساس این تعریف هر ماده غذایی که به روده میرسد مانند کربوهیدراتهای غیر قابل هضم، بعضی از پپتیدها، پروتئین ها و نیز برخی از چربی ها میتوانند کاندیدایی برای پری بیوتیک باشند (Gibson et al.,1995) اما ماده ای که بعنوان پری بیوتیک انتخاب میشود باید دارای مشخصه و معیارهای خاصی باشد. (Mahhious and Ollevier, 2005; Gibson et al.,1995) که شامل:
هیدرولیز یا جذب نشدن در بخش های بالایی دستگاه گوارش.
تخمیر گزینشی بوسیله باکتری های بالقوه مفید روده.
تغییر ترکیب میکروفلور روده ای به سمت ترکیبی سالم تر.
ترجیحاّ دارای اثرات سودمندی بر سلامتی میزبان.
مهم ترین محصول حاصل از متابولیسم پری بیوتیک ها، اسیدهای چرب زنجیره کوتاه هستند(David et al., 1999; Mahious and Ollevier, 2005) که از طریق اپی تلیوم روده جذب می شوند و به عنوان یک منبع انرژی مهم برای میزبان تلقی شده و سبب بهبود جذب مواد غذایی می شوند. تولید اسید های چرب زنجیره کوتاه نظیر استات، پروپیونات، بوتیرات و اسید لاکتیک ناشی از تخمیر پروبیوتیک، منجر به کاهش pH روده می شود که شرایط مناسب برای رشد باکتری های اسید لاکتیک را فراهم می کند(Schley and Field, 2002).
در بین پری بیوتیک های مورد استفاده در تغذیه انسان و سایر جانوران، کربوهیدرات ها بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته اند. مشخص شده است که در میان کربوهیدرات ها، اینولین، الیگوفروکتوز، ترانس گالاکتو الیگو ساکارید و لاکتوز را می توان به عنوان پری بیوتیک استفاده کرد. در بین انواع مختلف پری بیوتیک، اثرات فروکتو الیگو ساکارید ، گالاکتو الیگو ساکارید ، گلیکو الیگو ساکارید و مانان الیگو ساکاریدها روی سلامتی انسان و سایر جانوران اهلی مطالعه شده است. در حال حاضر پروبیوتیک ها بیشتر بر اساس توانایی شان در افزایش رشد میکرو ارگانیسم های تولید کننده اسیدلاکتیک انتخاب می شوند. جیره های غذایی حاوی پری بیوتیک، نه تنها مواد مغذی ضروری برای جانور تغذیه کننده را فراهم می کنند، بلکه می توانند به عنوان یکی از بهترین راهکارها برای حفظ سلامت آبزیان پرورشی و افزایش مقاومت آنها در برابر استرس و عوامل بیماریزا قلمداد شوند(Gatlin, 2002).
1-2-2- اثرات پری بیوتیک ها:
باکتری های بومی روده قادرند به طور گزینشی پری بیوتیک هارا تخمیر کنند. تخمیر سوبستراهای موجود در روده سبب افزایش انرژی و رشد این باکتری ها می شود که این روند خود اثرات مفیدی از طریق تقویت میکروفلور روده و ممانعت از تشکیل باکتری های بیماریزا به دنبال دارد. این باکتری ها موادی ترشح می کنند که با تحریک دستگاه ایمنی میزبان، موجب افزایش مقاومت آن در برابر عوامل بیماریزا می شوند.
با وجود مشخص شدن اثرات مفید پری بیوتیک ها، تحقیقات بسیار کمی در این زمینه انجام شده است وهنوز بسیاری از جنبه های افزودن پری بیوتیک به جیره مشخص نشده است (Mahhious and Ollevier, 2005).
2-2-2- تاثیر بر معیار رشد و بازماندگی آبزیان:
غذا یکی از پرهزینه ترین بخش های آبزی پروری است و بهینه سازی آن می تواند نقش بسیار مهمی را در کاهش هزینه های تولید به همراه داشته باشد. در همین راستا گزارش های مختلفی در خصوص استفاده از پری بیوتیک ها در جیره غذایی آبزیان پرورشی بر معیار های رشد و بازماندگی ارائه شده است.
3-2-2- تاثیر بر سیستم ایمنی آبزیان:
اختلال در سیستم ایمنی آبزیان به واسطه عوامل استرس زای محیطی، منجر به حساسیت بیشتر به انواع بیماری ها می گردد. که توسعه اقتصاد آبزی پروری را محدود می نماید. استفاده از مکمل های غذایی که در افزایش رشد و بالا بردن سیستم ایمنی نقش دارند از جمله راهکارهایی می باشند که در افزایش سلامت، مقاومت نسبت به استرس و عوامل بیماریزا می تواند مفید واقع شوند. در همین راستا افزودن پری بیوتیک نوع گروبیوتیکA در سطح 1 و 2 درصد جیره غذایی باس مخطط، منجر به افزایش پاسخ ایمنی در این گونه گردید (Li and Gatlin, 2004; Li and Gatlin, 2005).
در مجموع تفاوت های موجود در نتایج گزارش توسط محققین مختلف در بکارگیری انواع پری بیوتیک ها در گونه های مختلف آبزیان پرورشی را احتمالاً بایستی به نوع گونه پرورشی، اندازه و سن گونه پرورشی، طول دوره پرورش، شرایط محیطی، رفتار های تغذیه ای و خصوصیات فیزیولوژیک آبزی پرورشی مربوط دانست. همچنین تاثیرات متفاوت پری بیوتیک ها را می توان بر مبنای کیفیت و کمیت جیره غذایی، نوع پری بیوتیک مصرفی، درجه خلوص و میزان مصرف آن در جیره و احتمالاً جمعیت های میکروبی ویژه قادر به استفاده از انواع مختلف پری بیوتیک ارزیابی نمود.
بخش سوم: سین بیوتیک ها
3-2- سین بیوتیک ها:
یک گروه دیگر، ترکیبات سین بیوتیک ها هستند (1995 Gibson and Roberfroid,). این ترکیبات مخلوطی از پروبیوتیک ها و پری بیوتیک ها است که اثرات مفیدی بر میزبان از طریق بهبود قدرت حیات و تحریک رشد و متابولیسم یک یا چند باکتری مفید می گذارند. ترکیب پروبیوتیک و پری بیوتیک را Synbiotic گویند (Gibson, 1999). این ترکیب دارای توانایی بالا بردن ماندگاری و بقاء زیستی باکتری های بخش بالایی روده می باشد. در واقع دارای یک اثر سینرژیستی در بالا بردن کارایی دستگاه گوارش است. سین بیوتیک ها مفهوم جدیدی را برای آبزی پروری ارائه کرده اند. تا جائی که می دانیم، ارزیابی در مورد این محصولات در گونه های آبزی تاکنون انجام نشده است. تحقیقات بیشتری در مورد اثرات پری بیوتیک ها و احتمالاً سین بیوتیک ها روی اکولوژی میکروبی مجرای معده ای- روده ای باید انجام شود، تا استراتژی های مدیریتی مناسبی را برای کار با میکروفلور مجرای معدی – روده ای جانوران آبزی و افزایش تولید آبزی پروری ارائه کند.
بخش چهارم: ماهی قزل آلای رنگین کمان
4-2- ماهی قزل آلای رنگین کمان:
قزل‌آلای رنگین‌کمان نوعی ماهی از خانواده آزاد ماهیان است و از راسته آزادماهی‌شکلان، از جنس قزل‌آلاها (Oncorhynchus) است. از لحاظ ظاهری دارای بدنی کشیده و باله‌های توسعه یافته‌است که تعداد آنها ۸ عدد می‌باشد و شامل دو باله سینه‌ای، دو باله شکمی، یک باله مخرجی و دو باله پشتی است. یکی از باله‌های پشتی بالای بدن و در وسط قرار دارد و دارای شعاع می‌باشد. باله پشتی دیگر کوچک و بدون شعاع و بر روی ساقه دمی قرار داشته که به نام بالچه چربی معروف است و مشخصه اصلی کلیه آزاد ماهیان می‌باشد. قزل آلای رنگین کمان دهان بزرگی دارد که هنگام صید طعمه به علت آزاد بودن استخوان فکی تا حد زیادی باز شده و طعمه‌های بزرگ را شکار می‌کند. رنگ اصلی سر و حاشیه بدن ماهی به رنگ زرد روشن است که در بالای خط جانبی لکه‌های تیره فراوانی دیده می‌شود.البته شایان ذکر است که رنگ بدن آن در رودخانه‌های مختلف تغییر می‌کند و در رودخانه‌هایی که در سایه واقع گردیده‌است بسیار تیره می‌گردد. طول این ماهی به ۴۰ سانتی متر و وزن آن به 3/1 کیلو گرم می‌رسد. این ماهی دارای 63-61 مهره، ۱۹ خار آبششی، ۴۸ عدد زوائد باب المعده‌ای و همچنین دارای دندان وومر است. باله پشتی و سینه ای به ترتیب دارای 10 تا 12و 11 تا 17 شعاع می باشد. همچنین این گونه با وجود 8 تا 12 عدد شعاع بر روی باله مخرجی و دارا بودن 100 تا 161 فلس در خطوط افقی بر روی بدن، مشهور و شناخته شده است (نفیسی و فلاحتی، 1387).
1-4-2- زیستگاه:
زیستگاه اصلی آن از رودخانه کاسکوکوئیم در آلاسکا شروع شده و به سمت جنوب ادامه یافته و به منطقه باجا در کالیفرنیا می‌رسد. ماهی قزل آلای رنگین کمان در حدود سال 1344 به کشور ایران وارد شده است و امروزه یک ماهی شایع در ایران می باشد، که ذخایر آن بوسیله تولید و رها سازی حمایت و نگهداری می شوند و بعضی مواقع به صورت طبیعی تکثیر می یابند. در سال های گذشته پیشرفت های چشمگیری در زمینه تکثیر و پرورش ماهی قزل آلای رنگین کمان در کشور ما انجام شده به طوریکه میزان تولید این گونه از 440 تن در سال 1368 به 45000 تن در سال 1385 بالغ شده است(نفیسی و فلاحتی، 1387). پراکنش این ماهی در ایران در حوزه دریای خزر، رودخانه‌های دجله، کارون، تجن و دریاچه نمک می‌باشد.بطور کلی قزل آلای رنگین کمان متعلق به آبهای سرد و شفاف، بستر سنگی، سنگلاخی و شنی است. این ماهی در شرایط طبیعی در رودخانه‌ها و دریاچه‌های سرد و خنک زیست می‌کند(نفیسی، 1372).
2-4-2- فاکتور های فیزیکی و شیمیایی موثر در رشد و تولید مثل:1-2-4-2 درجه حرارت :
درجه حرارت مناسب برای رشد اپتیمم ماهی قزل آلای رنگین کمان بین ۱۷-۱۵ درجه سانتی گراد است. در این دما حداکثر توانایی در هضم و جذب غذا و بالاترین میزان فعالیت آنزیمی را داراست و درجه حرارت‌های پایین تر مقداری از فعالیت‌های آنزیمی را کاهش داده و رشد ماهی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
2-2-4-2اکسیژن:
غلظت اکسیژن مناسب برای ماهیان سردابی در شرایط طبیعی ۷ میلی گرم در لیتر بوده و حداقل اکسیژنی که ماهی می‌تواند تحمل کند بستگی به مدت زمان کمبود اکسیژن دارد.
3-2-4-2 pH :
یکی دیگر از مهمترین فاکتورهای شیمیایی تعیین کننده رشد و تولید مثل ماهی pH می‌باشد. دامنه 5/6 تا 5/8 بهترین بازه می‌باشد.
4-2-4-2 CO2:
تمام آبهای طبیعی دارای مقداری گاز کربنیک هستند که در حالت تعادل میزان ۲ میلی گرم در لیتر می‌باشد. برای قزل آلای رنگین کمان همین میزان ۲ میلی گرم در لیتر مناسب می‌باشد (نفیسی و فلاحتی، 1387).
فصل سوم
مواد و روش ها
(Material and Methods)

1-3-مواد و روش ها:
این تحقیق در سالن تکثیر و پرورش آبزیان پژوهشکده آرتمیا و جانوران آبزی دانشگاه ارومیه به مدت 60 روز و طی مراحل زیرانجام گرفت.
2-3 تهیه ماهی و طراحی آزمایش:
در این بررسی تعداد 720 قطعه ماهی قزل آلا با میانگین وزنی 2 ± 10 گرم از یکی از کارگاههای تکثیر وپرورش ارومیه قزل آلای تهیه شد. جهت انتقال ماهیها از تانکر مخصوص حمل ماهی (مجهز به هواده) به پژوهشکده آرتمیا و جانوران آبزی دانشگاه ارومیه استفاده گردید. ماهیان منتقل شده در تانک های 1000 لیتری (که قبلا ضدعفونی شده بودند) رهاسازی شده و بلافاصله با محلول نمک 5 درصد ضد عفونی شدند. ماهیها پس از انتقال به لحاظ وجود انگلهای خارجی مورد ارزیابی قرار گرفته و به مدت 7 روز با شرایط آزمایشگاهی سازش یافتند. پس از طی دوره سازش ماهیان به شش گروه شامل: تیمار 1 (شاهد)، تیمار 2 (100 میلی گرم در کیلوگرم غذا پروبیوتیک)، تیمار 3 (5/2 گرم در کیلوگرم غذا پری بیوتیک)، تیمار 4 (5 گرم در کیلوگرم غذا پری بیوتیک)، تیمار 5 (100 میلی گرم در کیلوگرم غذا پروبیوتیک با 5/2 گرم در کیلوگرم غذا پری بیوتیک) و تیمار 6 (100 میلی گرم در کیلوگرم غذا پروبیوتیک با 5 گرم در کیلوگرم غذا پری بیوتیک) و هر تیمار با سه تکرار تقسیم شدند. هر تکرار شامل 40 قطعه ماهی بود و نحوه چیدن حوضچهها به صورت بلوکهای تصادفی انتخاب شد. تغذیه ماهیان بر اساس توده زنده و درجه حرارت آب و با استفاده از جدول غذادهی (جدول1-7) سه وعده در روز و به مدت 60 روز صورت گرفت و سعی شد دمای آب به طور متوسط بر روی ˚C 2 ± 1/14 تنظیم شود.
آب مورد استفاده در این تحقیق از یک حلقه چاه (واقع در دانشگاه ارومیه) تامین گردید. در تمام دوره تحقیق، آب استخرهای حاوی ماهی جاری بوده و میانگین دما، شوری، pH و اکسیژن محلول استخرها به ترتیب 1/14 درجه سانتیگراد، 5/0 گرم در لیتر، 6/7 و 3/10 میلی گرم در لیتر بود.

 

لینک بالا اشتباه است

     

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید

          : جمعه 17 شهریور 1396 ساعت 02:31 | نویسنده: میثم | چاپ مطلب
نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.